Фото: Иван Пешевски
Иван Пешевски испрати јасна порака преку социјалните мрежи и повтори дека се бара зголемување на минималецот за работниците на 600 евра.
„Ние, работниците и синдикатите, одамна ја почувствувавме тежината на системот врз нашите рамена. Не преку закони, туку преку погледи. Не преку реформи, туку преку камери. Кога семејствата на синдикалните лидери се следат и снимаат, тоа не е политика, тоа е предупредување. Тоа е порака дека секој што ќе се осмели да побара достоинствена плата, нормална потрошувачка кошничка и фер третман, ќе биде ставен под лупа.
Синдикатот не е под лупа затоа што е опасен. Туку затоа што е гласен. А гласноста е единственото што им пречи на оние што сакаат тишина за да владеат без сведоци.
Достоинството на работникот одамна е ставено на тест. Денес, тоа достоинство не се мери со зборови, туку со факти кои покажуваат дека потрошувачката кошничка за само две години порасна за 9.500 денари, а нам ни нудат зголемување од 1.500 денари. Тоа не е политика. Тоа е понижување. Тоа е порака дека нашата мака вреди помалку од нивната удобност.
Ние живееме од први до први, но со празни денови помеѓу. Ние сме тие што едвај преживуваме од плата до плата. Ние сме тие што броиме денови, не затоа што сме нетрпеливи, туку затоа што сме загрижени.
Здравствените работници, наставниците, полицајците,, административците, луѓе што треба да бидат столбови на општеството, денес се принудени да работат дополнителни работи за да ги покријат основните трошоци.
Градежниците, тие што ги градат нашите домови, патишта и мостови, продолжуваат да градат и после работно време за да можат да купат основни продукти за своите семејства.
Тоа не е достоинство. Тоа е исцрпување. Тоа е тивка експлоатација што се случува пред очите на сите.
Ние се исцрпуваме, а клиниките се полни со нашата болка.
Клиниките се преполни со преработени работници. Со луѓе што не се разболеле, туку се истрошиле. Со луѓе што не бараат луксуз, туку здив. Работници кои неможат да докажат професионални заболувања.
Кога работникот мора да работи две или три работи за да преживее, тоа не е економија. Тоа е аларм. Тоа е доказ дека системот не функционира за оние што го држат на нозе.
Ние не бараме невозможни работи. Ние бараме плата што ќе го следи животот, а не плата што ќе следи нечии политички калкулации.
Ние бараме зголемување на платите што ќе одговара на реалноста, не на газдите.
Мора да престане следењето, притисокот, заплашувањето. Затоа што синдикатот не е непријател. Синдикатот е гласот на работникот. А работникот е срцето на државата. Клетката од која почнува сè.
Знаеме дека достоинството не се моли, туку се бара. Работниците се тие што ја движат државата. Ние сме тие што ја градат. Ние сме тие што ја одржуваат. И затоа, ние сме тие што ќе ја исправат.
Достоинството не е привилегија. Тоа е право, а ќе го бараме уште погласно, упорно, заеднички… сè додека државата не почне да го слуша работникот.
Затоа, кога ќе видите работници на улица, застанете да дадете поддршка, затоа што не знаете кога Вие ќе се најдете на нивно место. Влезете барем за момент во чевлите на работникот тој ден и вратете го начелото на СОЛИДАРНОСТ!
За многумина денес и утре не се слободни денови, затоа во вторник се гледаме пред Влада“, објави Пешевски.
