Српската јавност се простува од мајорот Горан Булајиќ, пилот на Военото воздухопловство, кој утрово го загуби животот во несреќата со воен авион „МиГ-29“ во близина на Стара Пазова. Зад него останува приказна за храброст и човечност, која особено се памети по неговата пожртвуваност за време на катастрофалните поплави во Обреновац во 2014 година.
Кога градот се најде под вода, Булајиќ не остана настрана. Штом дознал за размерите на невремето и опасноста во која се наоѓале жителите, побарал дозвола од командата и веднаш се упатил кон поплавените подрачја. Со себе понел чамец, облекол нуркачка опрема и заедно со неколку пријатели започнал спасувачка акција.
Условите биле исклучително тешки. Улиците биле целосно потопени, а на одредени места водата достигнувала и до два метра. Без оглед на опасноста, Булајиќ продолжил да се движи низ поплавениот град, барајќи ги луѓето на кои им била потребна помош.
Во темнината се ориентирал според уличните столбови, а кога имал телефонски сигнал, добивал пораки од граѓани кои очајно чекале некој да ги извлече од своите домови.
Заедно со својата екипа, тој поминал повеќе од 20 часа во спасувачки акции. Со еден чамец успеале да евакуираат над 150 лица и да ги пренесат на безбедно место.
Во сеќавањата што ги споделил за српскиот јавен сервис РТС во 2014 година, Булајиќ раскажал дека некои од најемотивните моменти ги доживеал кога родителите им ги предавале своите деца за да ги извлече на сигурно.
Често мајките први влегувале во чамецот, додека татковците останувале во поплавените домови со децата, чекајќи спасувачите повторно да се вратат по нив.
Особено тешко му паѓале моментите кога целосно непознати татковци со доверба им ги предавале своите најмили, надевајќи се дека ќе ги однесе на безбедно.
Меѓу ситуациите што ги паметел била и онаа со 90-годишна жена, која му раскажала дека никогаш не помислувала дека во поодминатите години ќе мора да оди по покрив за да се спаси од водата.
Помош им била потребна и на повозрасни жени со повреди на колковите и ‘рбетот, кои спасувачите ги извлекувале низ прозорците, користејќи скали за да ги пренесат до чамецот.
Горан Булајиќ е роден на 25 март 1973 година во Белград, а во Војската на Србија служел од 1996 година. Бил припадник на 204. воздухопловна бригада.
Зад себе остави две деца, а неговото име ќе остане поврзано не само со воената служба, туку и со херојскиот чин за време на поплавите, кога ризикувајќи го сопствениот живот помогнал да се спасат повеќе од 150 луѓе.
По падот на воениот авион, Министерството за одбрана соопшти дека се формирани две комисии за утврдување на околностите и причините за несреќата. Едната ќе ја испитува евентуалната одговорност во рамките на воената организација, додека стручната комисија на Военото воздухопловство ќе работи на утврдување на причините за падот.
Веста ја пренесува Mondo.rs
