На 89-годишна возраст почина универзитетскиот професор Никола Петров, истакнат педагог, поранешен декан на Педагошкиот факултет „Свети Климент Охридски“ и една од најзначајните личности во развојот на предучилишното образование во Македонија.
Неговото име останува тесно поврзано со создавањето и унапредувањето на македонската педагошка мисла, но и со детските списанија што со децении беа дел од детството на илјадници ученици. Преку својата посветеност, Петров остави белег не само во академската заедница, туку и во образовното и културното растење на најмладите.
Роден е во 1937 година во струмичкото село Колешино. Своето образование го започнал во Учителската школа, а во 1959 година дипломирал педагогија на Филозофскиот факултет во Скопје. Професионалното усовршување го продолжил во Русија, каде што ги завршил специјалистичките студии, додека докторската титула ја стекнал по одбраната на дисертацијата во Белград.
Во текот на својата долгогодишна академска кариера извршувал повеќе значајни функции. Бил на чело на Институтот за педагогија, а подоцна ја извршувал и функцијата декан на Педагошкиот факултет во Скопје. Неговиот ангажман бил особено важен за институционалното зајакнување и развојот на Педагошкиот факултет „Свети Климент Охридски“ при Универзитетот „Свети Кирил и Методиј“.
Особено значајно е неговото наследство во областа на детското издаваштво. Како долгогодишен соработник на „Просветно дело“ и главен уредник на истоименото педагошко научно-стручно списание, Петров учествувал во создавањето на содржини што со години ги поттикнувале детската љубопитност, креативноста и љубовта кон читањето.
Тој е основоположник на списанието „Росица“, наменето за децата од предучилишна возраст, како и на познатите детски списанија „Другарче“, „Развигор“ и „Наш свет“. Овие изданија оставија неизбришлива трага во македонското образование и беа важен дел од растењето на бројни генерации.
За својата долгогодишна работа, научен придонес и посветеност на образованието, Никола Петров добил низа високи признанија, меѓу кои се наградите „11 Октомври“, „13 Ноември“ и „Свети Климент Охридски“.
Со неговото заминување, Македонија губи значаен образовен деец, а зад него останува дело што ќе продолжи да живее преку институциите, педагошката наука и генерациите што пораснаа со детските списанија на кои го посвети својот живот.
Веста ја пренесува Infomax.mk

