Еден од најемотивните моменти во судскиот процес се случил кога адвокатот го прочитал писмото на сестрата на убиената Катарина Мартиновиќ. Таа во своето обраќање ја опишала огромната болка од загубата, нагласувајќи дека тој ден нејзината сестра заминала на училиште како и секое друго утро – со книги и ужина – без никакво претчувство дека никогаш повеќе нема да се врати дома.
Во писмото се истакнува дека Катарина била мирно и невино дете, а контрастот меѓу нејзината секојдневна рутина и трагичниот крај оставил силен впечаток во судницата. Сестрата директно упатила и тешки зборови кон родителите на обвинетиот, посочувајќи дека одговорноста за трагедијата е неизбежна.
Во текот на расправата биле спомнати и пораки кои ги испраќал малолетниот напаѓач до својата мајка, во кои изразувал силни негативни емоции и конфликт со семејството.
Родителите на убиените деца со голема тешкотија ги задржувале солзите додека се присетувале на своите најблиски. Особено потресно било сведочењето на мајката на Ема Кобилски, која низ солзи опишала како се збогувале со својата ќерка.
Таа открила дека како последен симболичен гест, на своето дете ѝ ставиле лента за коса за да ја прикријат раната од трагичниот настан, што дополнително ја нагласило болката на семејството при збогувањето.
Слично потресно било и сведочењето на Мара Анѓелковиќ, која раскажала дека своето дете последен пат го видела во мртовечница, со повеќе прострелни рани, од кои една била смртоносна.
Во текот на целото сведочење, Миљана Кецмановиќ седела ладнокрвно и без видлива емоција, внимателно слушајќи ги потресните изјави на семејствата во судницата.
Во судницата владеела тешка атмосфера, а сведочењата на семејствата уште еднаш ја истакнале длабоката и непоправлива болка што ја остава ваквата трагедија.
Веста ја пренесува Rikosetemisija.
