Додека Европа сè уште ги сумира последиците од претходните миграциски бранови, од Иран пристигнуваат загрижувачки информации. Според најновите податоци на УНХЦР, околу 3,2 милиони Иранци моментално се во движење, а дел од анализите укажуваат дека Германија би можела да стане нивна најпосакувана дестинација. Се поставува дилемата – дали станува збор за хуманитарна криза или за почеток на подлабоки промени што може да влијаат врз европскиот идентитет?
Според германскиот портал „Tagesschau“ и официјалното соопштение на УНХЦР од 12 март 2026 година, најголемиот дел од овие луѓе се внатрешно раселени лица. Тие ги напуштиле Техеран и други погодени градови, барајќи засолниште во посеверни и рурални региони во рамките на Иран. Истражување на берлинската „Rockwool Foundation“, објавено веднаш потоа, предупредува дека во случај на масовно иселување, Германија би можела да биде главната цел. Околу 28% од Иранците кои размислуваат за емиграција ја наведуваат токму Германија како прв избор, најчесто поради постоечката дијаспора и социјалните услови. Во меѓувреме, извештаите на Меѓународната организација за миграции (ИОМ) не покажуваат значително зголемување на движењето кон Турција или Европа, иако на социјалните мрежи веќе се појавуваат споредби со мигрантската криза од 2015 година.
Пошироката анализа открива и посложена слика. Податоците на УНХЦР укажуваат дека најголемиот дел од овие 3,2 милиони луѓе и натаму се наоѓаат во рамките на Иран, што значи дека засега нема директен притисок врз европските граници. Сепак, според „Rockwool Foundation“, Германија веќе во 2025 година примила значителен дел од иранските бегалци. Доколку сегашното внатрешно раселување прерасне во масовно иселување, Европа би можела да се соочи со нов бран што ќе влијае врз социјалните системи, ќе отвори културни прашања и ќе ги продлабочи политичките поделби.
Веста ја пренесува Srpski.ugao_
