Изјавата на иранскиот воен портпарол Аболфазл Шекарчии дека „парковите, рекреативните простори и туристичките дестинации“ низ светот повеќе нема да бидат безбедни претставува сериозно отстапување од основните цивилизациски норми и закана што бара јасна и гласна осуда. Кога фокусот се префрла од воени цели кон места каде што луѓето одмараат, живеат и поминуваат време со семејството, станува збор за обид стравот да се прошири далеку надвор од зоните на конфликт.
Ваквата реторика не може да се оправда со војна, одмазда или политички пресметки. Напротив, таа укажува на намера психолошкиот притисок да се насочи кон цивилното население и јавните простори да се претворат во симбол на глобална несигурност. Токму затоа, овие закани не се само неодговорни, туку и длабоко вознемирувачки, бидејќи ја поткопуваат самата идеја дека секој човек има право на мир, слобода на движење и лична безбедност.
Во време кога Блискиот Исток веќе се соочува со вооружени конфликти, нови воени тензии и постојан ризик од поширока ескалација, спомнувањето на паркови и туристички локации како потенцијални цели дополнително ја зголемува глобалната загриженост. Таквите пораки не одразуваат сила, туку откриваат обид заканите кон цивили да ја прикријат политичката и воената слабост.
Секој напад врз цивилни објекти, без разлика каде се случува и кој го најавува, мора јасно да се осуди и да се нарече со вистинското име. Заканите кон места каде што престојуваат деца, семејства и туристи не претставуваат отпор, туку се форма на заплашување што може лесно да прерасне во реална опасност.
Народите на Балканот, за жал, имаат историско искуство со страдања на цивили, поради што ваквите изјави не предизвикуваат само изненадување, туку и потсетуваат на познати обрасци на насилство врз недолжни луѓе.
