Фото: Принтскрин
Евроинтегративниот процес на Македонија, наместо да биде пат кон заедничка иднина во рамки на Европската Унија, сè почесто се доживува како извор на фрустрација и разочарување. Наместо стабилен и предвидлив процес базиран на европски вредности и стандарди, пристапниот пат на земјата е обременет со билатерални условувања и политички притисоци од поединечни земји-членки, на кои Брисел често молчи.
Наместо економски и институционални реформи како клучни критериуми, сè погласно се наметнуваат прашања поврзани со националниот идентитет, јазикот и историјата – барања што не биле дел од преговарачкиот процес со ниту една претходна кандидатка за членство. Овој пристап создава чувство на нееднаквост и го поткопува кредибилитетот на Унијата во очите на граѓаните.
Во 1990-тите години, евроинтеграциите уживаа огромна поддршка – над 90 отсто од македонските граѓани веруваа во европската перспектива. Денес, три децении подоцна, таа доверба значително опадна. Според последното истражување на „Евробарометар“, 54 отсто од граѓаните сè уште имаат доверба во ЕУ, додека 42 отсто изразуваат скепса. За споредба, во есента 2024 година довербата изнесуваше 56 отсто, што укажува на континуиран пад и растечки евроскептицизам.
