Додека илјадници граѓани се собираат на плоштадите во Скопје за поддршка на политички и регионални каузи, родителите на починатите во пожарот во кочанската дискотека „Пулс“ веќе 33 пати по ред маршираат во тишина, без масовна поддршка, без институционален одговор и без правда.
Денеска, на 33. „Марш за ангелите“ во Кочани, родителите и роднините на загинатите директно се обратија до Јавното обвинителство за гонење организиран криминал и корупција, барајќи јасен одговор зошто е пробиен рокот за поднесување обвинителен акт за полициските службеници опфатени со истрагата. Рокот, јавно најавен до 12 декември 2025 година, помина – без образложение, без официјално известување и без видливи процесни дејствија.
„Нашето трпение не е неограничено“, порача Розета Блажева, сестра на починатиот Јорданчо Џамов, истакнувајќи дека молкот и одолговлекувањето ја рушат правната сигурност и ја поткопуваат довербата во институциите.
Маршот повторно се одвиваше по истата траса – од „Паркот на Револуцијата“, преку централните институции, до Основниот суд и Обвинителството. И повторно заврши таму каде што започна: без одговор.
Во исто време, во Скопје, на плоштадот „Скендербег“, се одржа масовен протест организиран од лидерот на ДУИ, Али Ахмети, за поддршка на поранешните команданти на УЧК на кои им се суди во Хаг. Илјадници присутни, национални симболи, говори, медиумско внимание и јасни пораки.
Контрастот е очигледен и болен!
Не станува збор за правото на протест – тоа право е легитимно за сите.
Станува збор за селективната чувствителност на општеството и институциите.
Каде е масовната поддршка кога родители со месеци бараат одговор зошто државата не поднесува обвинение?
Каде е јавниот притисок кога се работи за деца што изгореа поради системски пропусти?
Каде е народот кога правдата се одложува, а институциите молчат?
Полицијата е нем набљудувач.
Обвинителството не дава отчет.
Политичарите избегнуваат тема.
А јавноста – останува поделена и пасивна.
Родителите од Кочани не бараат привилегии. Тие бараат основно владеење на правото: одговорност, транспарентност и правда. Сѐ додека нивните барања остануваат без одговор, секој друг масовен собир, секоја политичка порака и секоја институционална тишина ќе ја продлабочува недовербата во државата.
Ова не е прашање на етничка или политичка припадност.
Ова е прашање дали Македонија е држава што знае да застане зад своите жртви – или држава што ги заборава.
👉 (ВИДЕО): Eве како изгледаше протестот на ТЕРОРИСТИТЕ
