Текстилната индустрија во земјава доживува сериозна криза – за првите седум месеци од годинава, над 5.300 работници го напуштиле секторот. Само во Штип, во рок од три недели, се затвориле три фабрики со по околу 100 вработени, покажуваат податоците на Здружението за заштита на работничките права „Гласен Текстилец“.
Според нив, ова е алармантна ситуација. Причините се различни: ниски плати, лоши услови за работа, нелојална конкуренција и финансиската нестабилност на странските партнери. „Крајно време е работодавачите да преземат мерки за да ја спасат оваа традиционална индустрија“, предупредува Кристина Ампева од „Гласен Текстилец“.
Од јануари до јуни годинава, од текстилниот сектор се одјавиле 5.393 лица, од кои 81% се жени, а 44% се жени над 50 години кои го поминале целиот работен век во индустријата и сега се тешко вработливи. Ампева нагласува дека е потребна интервенција на државата за регулирање на увозот и поддршка на домашното производство.
Проблемите се зголемуваат и поради тоа што само 1,7% од средствата од унгарскиот кредит завршиле кај текстилните фирми. Една од компаниите, која има сопствен бренд и производство, барала кредит од 80.000 евра за спас на 40 вработени, заложувајќи имот вреден 450.000 евра, но побарувањето било одбиено. „Кој контролира сето тоа?“, прашува Ампева.
Работодавачите се свесни за сериозноста на ситуацијата, но не се оптимисти дека некој ќе преземе мерки за спас на домашниот текстил. „Бруто платата се зголемила за 158%, а цените на услугите кои ни ги наплатуваат партнери пораснале за 77%. Ова е ситуација која не може да се покрие ниту со штедење, ниту со продуктивност“, вели Ангел Димитров од „Мода“ во Свети Николе.
Според „Гласен Текстилец“, текстилната индустрија некогаш била еден од главните двигатели на домашната економија, учествувајќи со над 10% во вкупното индустриско производство. Денес, таа се соочува со масовен одлив на работници и затворање на фабрики, што ја доведува во сериозна закана за иднината на секторот.
