Фото: Принтскрин
Денес е денот на Свети Василије Острошки, а оние кои некогаш го посетиле Острог добро знаат дека ништо не се зема и не се носи дома како сувенир, освен ако претходно не се помолите и не побарате благослов.
Ако сте биле во Острог, веројатно сте доживеале барем едно чудо. Секој што го посетува ова свето место има своја приказна која е подеднакво силна како и самиот светител на кој му се молиме.
Пренесуваме приказна според записот на М. Вековиќ, која ја пренесе сајтот „Башта Балкана“:
„Чудата на Свети Василије Острошки се безбројни, а едно од нив е забележано кога Свети Василије го запрел возот кој требало да тргне од станицата.
Тоа лето, 1982 година, патувавме од Сараево за да се поклониме на големиот светител. Откако ги бакнавме неговите свети мошти и се помоливме, се качивме во возот за да се вратиме дома.
Кондуктерот не праша: ‘Дали нешто сте земале од светилиштето без дозвола?’ Збунети, одговоривме дека не сме. Тој потоа рече: ‘Извинете, морам да ве прашам, почекајте овде, па ќе дознаете зошто.
Потоа брзо се симна од вагонот, му мавна на машиновозачот и рече: ‘Сè е во ред!’
Возот тргна. Кондуктерот тогаш ни раскажа:
‘Пред два дена не можевме да тргнеме од станицата. Свети Василије не ни дозволи! Не се чудете, ова е вистина. На станицата влегоа маж и жена, околу педесет години, кои беа во Острог. Машиновозачот се обиде да го стартува возот, но ништо. Локомотивата беше непоместлива, како да ја држи некоја невидлива сила. Машиновозачот излезе да ја провери машината, но сè беше исправно. Тогаш тој викна: ‘Од вагонот мораат да излезат сите кои биле во Острог.
Им рековме, тие излегоа, а штом го направија тоа, локомотивата тргна’, рече кондуктерот.
Следниот ден, истиот маж и жена повторно дојдоа на станицата. ‘Нема повторно да се случи, сега ја сфативме нашата грешка’, рекоа. ‘Без знаење на монасите земавме нешто од Острог како спомен. Го вративме тоа и побаравме прошка од Свети Василије. Сфативме колку е грешно да се зема од светилиштето. Благодариме на Бога и Свети Василије што не благословија, а не не казнија.
Кондуктерот ја заврши приказната: ‘Ова беа чесни луѓе. Имаат храброст да го признаат својот грев. Не научија дека од светилиштето треба да излеземе чисти, помирени со Бога и луѓето.’“
Извор: Srbija danas
