Фото: Принтскрин
Изабела има само 10 години, a веќе помина низ четири тешки операции, но допрва ја чекаат нови хируршки зафати за кои е потребна помош на семејството.
ДОКОЛКУ САКАТЕ ДА ДОНИРАТЕ, ТОА МОЖЕ ДА ГО НАПРАВИТЕ ТУКА.
„Како мајка, нема поголема немоќ од тоа да го слушаш своето дете како ноќе тивко плаче од болка… а ти да не можеш да направиш ништо освен да го држиш за рака. Љубовта не ја запира болката. Љубовта не ја поправа коската. Љубовта не ја спасува од операциона сала.
Изабела има само 10 години. А веќе помина низ четири тешки операции. Четири пати ја однесов до вратата на операциона сала и ја пуштив од рака. Четири пати чекав пред таа врата со срце што умира од страв. Четири пати ја слушнав истата реченица: „Ќе видиме како ќе биде.“
И секој пат кога се будеше од анестезија, прво нешто што правеше беше да се насмевне – за да не нè растажи нас. Дете што теши родители. А јас… јас се распаѓав внатре, но морав да бидам силна за неа.
Кога мислевме дека најтешкото помина, болеста повторно ја врати назад. Денес болките во колкот се силни. Секој чекор и е тежок. Понекогаш не може ни да стане без да заплаче. И што е најболно – таа веќе разбира. Знае дека повторно ја чекаат две големи операции. Кршење на бутната коска. Поставување на колкот со плочки и штрафови. Големи зборови за толку мало дете.
Ова не може да чека.
Секое одложување значи повеќе болка. Повеќе оштетување. Повеќе страдање. Докторите се јасни – операциите мора да се направат навреме. Ние веќе немаме простор за чекање.Изабела не бара многу. Таа само сака да оди на училиште без да ја боли. Да трча со другарчињата. Да не брои чекори со страв. Да не живее од операција до операција“, се вели во апелот.
