На еден од мостовите во близина на плоштадот, меѓу малите импровизирани куќарки што служат како сувенирници, забележана е вистинска мини депонија. Внатре – купишта отпад, најлон, пластика, стакло, па дури и искористени бебешки пелени, собрани во аголот како да никој никогаш не ги видел.
Сцената е повеќе од вознемирувачка – во делот што го посетуваат туристи, се шири непријатен мирис и се создава потенцијален извор на зарази. Наместо сувенири, зад излозите се кријат купови ѓубре што ја нарушуваат сликата за главниот град.
И додека плоштадот блеска од нови средства за чистење и градските власти вложуваат напори да го разубават центарот, овие заборавени агли ја покажуваат другата, скриена страна на Скопје – онаа која никој не сака да ја види, но сите ја чувствуваат.
