Фото: Принтскрин
Албанец, поранешен соработник на специјалната единица „Тигрите“ на УЧК, ексклузивно сведочел за злосторствата извршени врз Србите во Косово и Метохија, откривајќи шокантни детали за трговијата со човечки органи и за тоа кој од тогашната државна безбедност бил вклучен во тие злодела.
– Ме нарекуваа „Касап“, бидејќи знаев добро да „работам“ со Србите. Главните луѓе земаа огромни пари од тоа – едно срце вредеше 300.000 германски марки, бубрег 60.000, а сè имаше своја цена. Пет литри крв чинеа 10.000 марки, особено ако беше нулта негативна група, бидејќи е ретка. Луѓето не беа земани случајно – внимателно се бираа најздравите, кои поминале детални прегледи – сведочел тој, а неговото сведочење било пренесено во емисијата „Јутро со душа“ на ТВ Пинк кај Јована Јеремиќ.
Во продолжение, сведокот посочил дека Рамуш Харадинај, Хашим Тачи и Јакуп Красниќи биле организаторите и „мозокот“ на целата операција, а ОВК функционирала како прикрит бизнис преку кој се вршела трговијата со органи.
– Од каде, ако не од тоа, тие се збогатија и заработија милиони? Во сето тоа им помагаа и некои Срби, луѓе од врвот на државната безбедност во времето на Слободан Милошевиќ. Ги запознав кога со Сабит Геци дојдов во Белград – изјавил сведокот.
Тој детално објаснил дека по вадењето на органите, телата биле повторно сошиени за да не се забележи траг, а потоа влегувала екипа што ја чистела просторијата.
– Користев повеќе возила за транспорт на органите, зашто на патот имаше тенкови и српска полиција. Никогаш не се движев само со едно – навел сведокот.
Станува збор за заштитен сведок во предметот „Жолта куќа“, еден од Албанците опфатени и во процесот против „Гњиланската група“ во Гњилане.
Тој повторил дека главен во целиот бизнис бил Јакуп Красниќи, додека меѓу организаторите биле и Хашим Тачи, Рамуш Харадинај и Сабит Геци.
– Тие, како команданти, ни наредуваа кого, кога и каде да префрлиме. Повеќето борци дури и не знаеја што се случува со заробениците, затоа што само мал број луѓе беа упатени во крајниот исход – објаснил сведокот.
Целиот текст може да се прочита на „Курир.рс“.
