На 8 октомври 2025 година, италијанската влада предложи нов закон кој предвидува забрана за носење бурка или никаб на јавни простори. Оваа иницијатива е поттикната од конзервативната партија Браќа на Италија, која ја предводи премиерката Џорџа Мелони. Целта на законот е да се спречи исламскиот сепаратизам и да се спречи создавање паралелни општества во кои би се потиснувале националните закони, а би се применувале правила на шеријатот.
Предложениот закон предвидува казни од 300 до 3.000 евра за оние кои ќе го прекршат забраната за носење бурка или никаб на места како што се образовни институции, продавници или канцеларии. Во член 5 од законот се наведува дека носењето на облека која го покрива лицето, како и други предмети кои го отежнуваат препознавањето на лицето на јавни места, ќе биде забрането.
Сара Келани, пратеничка од Браќа на Италија, нагласи дека забраната не се однесува само на бурката, туку има за цел да спречи создавање паралелни општества кои не ги почитуваат италијанските закони. Според неа, во Италија се забележуваат слични феномени, во кои расте исламскиот фундаментализам.
Бурката и никабот се облека кои го покриваат целото тело, при што никабот ги остави откриени само очите, додека бурката целосно го покрива лицето и телото. Првата земја која го воведе ова ограничување беше Франција во 2011 година, а од тогаш слични мерки се воведени во повеќе од 20 земји, меѓу кои Австрија, Тунис, Турција, Шри Ланка и Швајцарија.
Предложениот закон се фокусира и на прашањето на принудните бракови. Заменик-министерот за правда, Андреа Делмастро, истакна дека тоа е сериозен проблем кој треба да се решава со строгото почитување на западните вредности. Тој се осврна на трагичниот случај на Саман Абас, 18-годишната пакистанка која беше убиена од своите родители затоа што одби да се врати во Пакистан и да се согласи на договорен брак. Судот ја осуди нејзините родители на доживотен затвор за убиството.
Предложениот закон ќе продолжи да ги предизвикува дебатите за балансот меѓу заштитата на верските и културни слободи и потребата за зачувување на националните вредности и безбедност.
