Фото: Принтскрин
Животот понекогаш е немилосрден, а ова особено се гледа преку приказната на трите мали деца кои ги оставила мајката за да гради свој живот. Таа заминала без збор, одлучувајќи повеќе да не ги гледа. Зад себе оставила празнина и прашања без одговор, а децата често само посакуваат еден поглед, збор или прегратка.
Тогаш на рамената на таткото, како во приказната на Драгана, се натовари тежок товар. Некои татковци преку ноќ стануваат и мајка и татко, борејќи се да обезбедат топол оброк, чиста облека, училишни книги, но и најважното – чувство дека децата се сакани и посакувани.
Такви приказни ретко излегуваат во јавноста. Татковците обично молчат и се борат тивко, далеку од очите на јавноста. Еден од нив, Драгaн од Биелјина, пристапил да ја отвори душата за наш српски „Курир“ и да го сподели делот од секојдневието.
„Ќе почнам од почеток. Тешко е и не сакам да се враќам наназад, но кога сте толку љубезни, нема проблем. Гордиот сум родител и моите деца одат по правилен пат – скромни, но чесни. Мојот син е најдобар ученик и најдобро воспитано дете во училиште“, вели Драгaн.
„Никогаш не зборував против неа. Во почетокот им зборував убаво на децата за неа, сега не ја спомнуваат, ниту ја бараат. Само треба да се остане позитивен и Бог ќе го подреди сето како што треба, верувајте ми. Ако јас би паднал, нема кој да ги гледа децата, јас немам никого, а тие имаат само мене. Тоа најмногу ме боли – што ја молев да доаѓа почесто да ги види. Неплаќањето алиментација е помалку важно, но сепак важно, бидејќи и таа е должна. Јас изгубив работа поради оваа ситуација и живеам од социјална помош, но имам мирна душа, чист образ и среќни деца.“
Драгaн не зборува со огорченост. Неговите зборови не се обвиненија, туку молба – неговите деца да пораснат во добри луѓе и да извлечат најдоброто од сѐ. Неговата најголема награда не е материјална – тоа е насмевката на неговите деца и фактот дека се „скромни, но чесни“.
Повеќе за случајот прочитајте ТУКА.
