Во екот на летната сезона, Дојран – туристичко гратче познато по гостопримливоста и медитеранската храна – ова лето изгледа полупразно. Некогаш преполните плажи и кафулиња се празни, а дел од туристите се воздржуваат да се бањаат во загаденото езеро, користејќи базени од апартмани и хотели наместо природната вода.
Жителите алармираат за катастрофалниот пад на туризмот и загрозеното езеро. „Ова езеро умре!“, велат огорчено, додавајќи дека каналот за допирање свежа вода е сопрен осум години, а пиењето вода е ограничено поради висока концентрација на арсен. Локалните бизниси и рибата се загрозени, а работници останале без приходи.
Хидросистемот „Спас за Дојранското Езеро“, кој обезбедуваше свежа вода преку бунари, веќе три години е нефункционален поради недостаток на одржување и скапа струја. Како последица, туристички атракции, плажи и локални услуги страдаат, а населението се намалува – Дојран сега брои само околу 500–600 жители.
Некогашните туристички убавини, како црквата Свети Илија, турската бања и Мрдаја, денес се запустени, а инвестициите се сведени на изградба на згради, без грижа за инфраструктурата или езерото.
„Приказната за Дојран е завршена“, велат разочарани жители, потсетувајќи на некогашните чисти води, рибата и традиционалните семејни бизниси. Прашањето останува: Дали Дојран некогаш ќе се врати како природна убавина или ќе остане предупредување за еколошката негрижа?
